kristal küre

Tünel

Sat, 31 Oct 2009 12:33:00 +0200

Burası neresi yahu ?

Bilmem ben en son arabada Bodruma gidiyordum.Vardık mı acaba ?

Yaw burası çok karanlık bişey göremiyom ki.Hem ben Bodruma falan gitmiodum kiii.Sahi ben ne yapıyodum? Haa bonyo yapıyodum..NIHHAA çıplakım lan beeen..İyiki karanlık..huuoop hemşerin kimin eli lan orada ,çek fena olucak haa..

Afedersiniz sesinizi duydum da acaba burası neresi, ben en son otobüse koşuyordum bööle sonra her yer karardı..

Ben de emekli maaşım için kuyruktaydım..

Ben de top oynuyordum ...Anneeee anneee...

Sonra ne oldu sana çocuğum?

Galiba çukura düştüm....

NE haaa kazandim mı kazandım mı? Sizde mi kazandınız üniversiteyi kazananlar burada mı toplanıyo?

Valla kazandığımız şeyi bilmem de galiba bişeyi kaybettik ?

Burası çok karanlık oğlum acaba neyi kaybettik,ben evde gözlüklerimi arıyordum,gördünüz mü? Gelen elektrik faturasına bakacaktım...

Anladım yaaa ne diyonuz siz!!! Öldük biz öldük !!! aha şimdi mıctık???

Burası çok kalabalık, siz hangi milletensiniz ?

Girişte ki mahlukat milletlere göre tasnif etti bizi ya.Bunlar hep Türkiye'den...

HAAA!!! anladım...Trafik kazası , şofben zehirlenmesi, kalp krizi, açık bırakılan foseptik çukuruna düşerek ölmek, üst geçit dururken altından geçmek...Daha çok uzar lan bu liste...
Yaşlılıktan ölen kimse yok mu yahu?

Yahu sana ne , Hatice'ye deil neticeye bak.Öldük mü öldük..

Ln ters ters konuşma ,sana bi, girerim uzarsın iki seksen...

Afedersiniz kapkaç maduru var mı? Bakın çantam hala elimde vermedim...

İyi halt ettin..Salak..

Sensin salak... Kapıdakiler konuşurken duy.. ( devamı )

Aldebaran

Mon, 26 Oct 2009 00:01:00 +0200

Aldebaran,Aldebaran..Onu tut onu yakala..Satürnden uzakta ne kadar parlak bir ayna..
Aldebaran Aldebaran,gecenin siyah tülünü tak gözlerimi bağla.
Sebat et sabırla, yumuşakça. Zamansızlığın içinde bilinen bir noktadasın . Gözler ne zaman görür . Hayata tanıklık edecek kaç göz kalacak , bir anlamı olacak mı, Aldebaran?
Söyle bana zamanın ne zaman ? Etrafında dönüp duran şeyi tanıyor musun?Sen neyi bekliyorsun peki.
oh ne kadar da isterdim yeni güne doğmanı,dikili olduğun kumaşından kendini koparmanı. Uzaktan parıldayıp yakmaman ne kötü.Tenimin altında seni hissetmedikten sonra Aldebaran ,kaç güneş kadar parlak olduğunu umursamıyorum.
Hiç bir karanlık senin gibi bir mücevher taşımadı yüreğinde.Parla Aldebaran uzaktan ,sesini duyarken evrenin harmonisinde , ben susuyorum .
Arayışını hissediyorum, yalnız yörüngende..Mavi kar yağardı çocukken düşlerimde , ay beni uyandırdığında soluk ışığı ile, bilemezdim seslenenin sen olduğunu.
Kalbimin yerine seni koydum Aldebaran,yıldızdan bir kalp taşıyorum şimdi.
.. ( devamı )

Sabah mavisi

Sat, 24 Oct 2009 01:00:00 +0300

nasıl açıklayabilirim ki
zamanı geldi
paylaş benimle ,
nasıl bir olunur.
zaten bu böyle sürüp gider,
biliyorsun ben hiç bir şeyim
ve her şeyim.
asla özgür olamazsın ben olmadan.
gerçekte anlaşmadır aşkı bağlayan
ben özgürüm fakat
beni gerçekleştirmen gerekli.
bu sadece benim için değil,
bu sadece senin için değil.
bu bizim için.
bir olmak
İşte verilen gerçek söz.
sen teksin ,
Yıldızların ışığını gerçek yapan,
pencere önünde titreşen su damlaları gibi.
kader yakından daha yakına getiriyor .
bilmiyordum bu kadar güzel olduğunu,
kasvetli bir sabah mavisi gibi.

G.D

.. ( devamı )

A soldier of fortune

Thu, 22 Oct 2009 17:44:00 +0300

I have often told you stories
About the way I lived the life of a drifter
Waiting for the day
When Id take your hand
And sing you songs
Then maybe you would say
Come lay with me love me
And I would surely stay
But I feel Im growing older
And the son...gs that
I have sung
Echo in the distance
Like the sound Of a windmill goin round
I guess Ill always be
A soldier of fortune
Many times
Ive been a traveller
I looked for something new
In days of old
When nights were cold
I wandered without you
But those days I
thougt my eyes
Had seen you standing near
Though blindness is confusing
It shows that youre not here
Now I feel Im growing older
And the songs that
I have sung
Echo in the distance
Like the sound
Of a windmill goin round
I guess
Ill always be
A soldier of fortune
Yes,
I can hear the sound
Of a windmill goin round
I guess
Ill always be
A soldier of fortune

Deep Purple.. ( devamı )

Ölü koyun değirmeni

Mon, 14 Sep 2009 01:44:00 +0300

Dağın en dibinde, kaç yüzyıllık olduğu tam bilinemeyen bir değirmen vardı. Gece solgun ay ışığı, harap olmuş kanatlarını aydınlatır,gündüz arada bir dağın gölgesinden kurtulan güneşin aceleci ışıkları ufalanan kadim taşlarına vurur , adeta onları yaşamaları için bir arada tutardı.

Pek gelip giden olmazdı buraya , bilen bilirdi buranın konforsuz, eski ve işi bitmiş bir yer olduğunu; ama nedendir bilinmez , hala burayı yıkmayı kimse düşünmezdi .Belki de bu heyhula işi bitmiş değirmenin burada bulunması bazılarınca gereklilik arz etmekteydi.

Sakalları yere değen koca koca adamlar bu değirmenin içinde öğütülmeyen unun un olamayacağını, buğdayın özünün çıkarılamayacağını söylerdi. Değirmeni kim çalıştırır,ne zamandan beri çalıştırır, kim ne zaman yapmıştır ve dahi niye o kadar düzlük varken bu uçurumun dibine yapmıştır kimse bilmezdi.
Aslında ahali çoktandır burada un öğütmeyi bırakmıştı.Koyunlardan başka kimsecikler uğramaz olmuştu nicedir. Bir tek koyunlar bu uçuruma gelir aşağıya iner, değirmenin açık kapısından içeri tek sıra halinde girer , öte yanından bir daha koyun olarak çıkamazlardı.
Aslında hiç çıkmazlardı. Koyunların akibetini kimse bilmezdi, çünkü kimse aşağı o uçurumun dibine inip, bir kaç koyunun akibetini öğrenmek için hayatını tehlikeye atmazdı.
İşte değirmen adını bu sebepten almıştı. Ölü koyun değirmeni.

Bir gün , sanıldığındanda yakın bir gün, belki meraklı bir aptal, belki bir maceracı, belki de bu gizemi çözmeyi kendine amaç edinen bir yolcu , korkmadan ve nasihatlara aldırmadan taa aşağılara kadar inecek ve görecek.Yukarı çıktığında ise ardında bıraktığı hiç b.. ( devamı )

Zincir

Fri, 11 Sep 2009 23:52:00 +0300

Onun da zincirleri var. Yaşasın!!!!

Oysa kıskançlık damarlarım nasıl da kabarmıştı. O olması gereken kişiyi olmak için , her türlü olanak ,yeti ve çevresel koşulla donatılan şanslı azınlıktandı. Bir sanatçı , üstelik ünlü, ben burada yerimde sayarken o bütün dünyayı geziyordu. Mutluydu, öyle olamalıydı, bir kartal kadar özgürdü çünkü. Rüzgarın sırtına binenlerdendi. Rüzgar olmanın sırrına erenlerdendi.
Ama olmadı, bugün 'Hangimiz gerçekten özgürüz ?' diye sordu ..Dişlerimi kenetledim ve en şeytani gülüşümle sırıttım . Bay rüzgar ,köleler arasına hoş geldiniz.

Eskimiş ,tozlu savaş meydanlarının kana bulanmış ,irinleşmiş topraklarında ,kaç tane özgürlük savaşçısının bedeni var ? .

Ve sen zaman , gıcırdayan kadim çarklarında daha kaç bedeni öğüteceksin.

Kaç pranga mahkumu ,ümitle yeşil kıyılara varmak için , iblislerin davullarının ritmiyle kürek çekecek.Ve sen bilgi, ne zaman kör inancın mağarasından çıkacaksın ,
Ne zaman insan olmanın ulviyetini anlayacağız. Kalplerimiz özgürleşmeden hiç bir zaman,özgür kalamayacağız

Özgürlük neredesin ? Bir avuç su kadar berrak, basit ve saf .

Kulaklarımda zincirlerin şangırtısı varken daha fazla yazamıyorum.

Elveda Stella !!!

.. ( devamı )

Lapis Lazuli

Thu, 03 Sep 2009 17:17:00 +0300

Venüs ve Ay'ın sırt sırta bindiği gündelik bir akşam vakti, artık unuttuğum şarkıların melodilerini mırıldanırken , hatırlayıvermek... neyi ?..Bilmiyorum unuttum. .
Belki Ladakh'ın mücevher yolu hatırlatır.. Mavi parıltılı lacivert taşlarını takmış kadınlar, bizdeki adıyla Lapis lazuli, 1920 senesinde siyah beyaz bir fotoya poz vermişler.Şimdi ise Hindistan'ın Tİbet'e bakan sınır boylarında tozun toprağın arkasında saklanan anılar , bir kaç meraklı turisti heyacanlandırıyor.

Burası   , kayalıkları zümrütten, lacivert taşından olan derin elmas dolu vadilerinde , devasa kartalların koyun leşleriyle elmas toplamak için kullanıldığı bir masal vadisi olabilir. Kaf Dağı , Hindikuş Tibet Karakum ve Ladakh yolu üzerinde bir yerlerde karşınıza çıkabilir.
Göçebe Çangpaların ve Budist rahiplerin boyunlarında ya da 3500 metre yüksekte kurulmuş olan başkentin pazarlarında tezgahlarda , belki de Beypazarı 'ında nerede olursa olsun bu değerli taşları gördüğünüzde, geçmişin hayali şimdide   parıldar, göz alır.
Akik, turkuaz , jaspar, mercan, obsidyen, amastist.kaplan gözü,prit..
Gümüş telkarilerin arasında çekingen sönük, heyecanlı bakarlar... Bir tek o yok ,Lapis Lazuli..

Oysa eskiden ne değerli bir taştı...7000 yıldır tanrılara sunmak, şeytanı ve hastalığı uzakta tutmak ve fidye vermek için kullanılmaktaydı...
Zaman Lapis 'i de yıprattı, onun kullanıldığı yerleri, gelenek ve göreneklerini un ufak etti.
Ama geçmiş ve gizem en çok yüksek coğrafyalarda ve çöllerde zamana direnir. İşte  Lapis oralardan çıkar. Tibet'in tepesinde Ladahk da, Afganistan Badanşah çöllerinde ..

Onun ruhuna işleyen gizem ve direnç İşte L.. ( devamı )

Albatros

Fri, 28 Aug 2009 14:56:00 +0300

Rüzgara binmeye alışık olduğu için , yine kaçtı Albatros. Aslında bilmeliydi , huysuz rüzgarın onu nereye taşıyacağını. Çağrının geldiği yerden doğmuştu rüzgar çünkü . Birden şekilleniveren alazların kıvraklığı hipnotize eder .
Neden varmak isteğin yerden kaçasın a çocuk!!!
Kapıyı bu yüzüme kaçıncı kapatışın. Hadi git yoluna o zaman daha ne beklersin ?
Anladım kendince oyun oynamaktasın da , yalnızsın. Yalnızlığını itiraf etmekten mi korkuyorsun ?
Tüm o bağlantısızlıkla, bağlantılar arasında gidip gelmelerin bundan mıdır, bu sebeple mi aşağılara kanatlarının altından bakarsın da çığlık atarsın. Yüksekte olmaktan korkup yere inememek senin makus kaderin , unutma yerle gök arasındaındaki bütün Albatroslar yalnızdır... ( devamı )

orada ne var?

Thu, 27 Aug 2009 16:54:00 +0300

         Sınırsızlığın sınırını kendime sınır edindiğim saatten itibaren, düşlerin o beklentisiz tahmin edilemez , renkli karmaşası içinde kayboldum. Düşlerde yaşarken ve oraya aitken , bir sabah rüzgarından etkilenip düşlerimden düştüm. O gün bugündür , fiziğin aitsizlik ve eylemsizlik prensibine tabii olarak yaşamaya çalışmaktayım ki, yineliyorum bu benim seçimim değil.
Biraz daha kalabilmek için israr etmiştim , lakin aceleyle iteklediler. Yere vurmanın sersemliği ile hala düşlerdeyim sandım , herşeyi düş gözüyle gördüm ama   bir zamanların o değişken dünyasının renkleri yavaş yavaş , sabit-- katı maddelere dönüştü .
Burada renkler bile suni.

         Geldiğim yeri unutup , kendimi buralı sanmama rağmen , maddi dünyanın bu uzun zaman alan sürüncemelerinden sıkıldığım dakika ,  düşlerin o düşündüğün an şekilleniveren sınırsızlığını yeniden hatırladım . İşte bu benim ölümüm oldu.
Boyutlarını bilen ruhun kabını beğenmemesi sonucunda , muhteviyatın içine tıkıştırıldığı kap çatladı , içinden sızan o sonsuzluk gidip başka düşüncelere dokundu, onlarla bir titreşti. Kendi parçalarını toplamaya başladı, ama bu zor işi kotarmak çok zaman alacak.

.. ( devamı )

Mika 'nın evi

Wed, 19 Aug 2009 17:29:00 +0300

Üç tane sıkı düğüm atılımış kırmızı bir iple bağlanmış kutu masada duruyor.
Çeviz kaplama eski kutu küçük anahtarı ile açılmış , aralık kapağından içindeki koyu kırmızı kadifesi görünüyordu.
Kutu ehli olamayan kişilerin içindekilere dokunmasını istemez gibi ,tehditkar ve karanlık göründü bana.Biraz da kıskançlıkla hazinesini saklar gibiydi . Kutuyu ters çevirip içindeki bohçayı açtım. En üstte ışıltılı gözleri derine dalıp gitmiş gibi duran kumral genç bir adamın resmi vardı. Kuzeyden bir rüzgar esti, kadife üzerindeki kağıt destesi kıpırdandı.

-Anne camları kapatsana , kağıtlar uçacak..

Mutfak kapısı açıldı annem yemek kokuları arasında odaya geldi, ellerine mutfak bezine kurulayarak masaya yaklaştı.

-Nereden buıldun bunları ?
-Bunları...Senin çeyiz sandığından.
-Niye karıştırdın ?
-Sen niye sakladın ?
-Saklamadım,unutmuşum bile oarada olduklarını.
Bunlar benim değil teyzenin..
-şu veremden ölen mi?
-Evet.....
-Bunlar fal kağırları değil mi ?
-Bilmiyorum sayılır..

Her birinin üzerinde ışıltılı kadın erkek resimleri bulunan kağıtlara baktım. Çok eski görünüyorlardı. Bir zarar veririm korkusuyla dokunamıyordum bile..Aslında dokunamayışımın başka bir sebebi de var gibiydi. İnce hafif bir ülperti sırtımı yalayıp geçti bütün tüylerin diken diken sordum..

-Nasıl bakılacağını biliyor musun ?
-Hayır teyzen bilirdi herhalde...Aslında sen çok küçükken bana nasıl bakılacağını göstermişti,
bu bir çeşit aşk falı , ya da bilmiyorum belki kaderini de söylüyordur . Teyzen ona danışmadan birşey yapmazdı . Dur bakayım ismi Deste galiba..

.. ( devamı )

düttürü dünya

Tue, 18 Aug 2009 16:50:00 +0300

Evrenin zerafeti gözlerimizi kamaştırırken,hafiften gaz alma ve burada bulunuşumuzu çekilir kılacak biraz parlatılmış ve şişirilmiş holgramik hisler bombardımanı altında , olmayan ellerin yordamı ile karanlıkte ilerlemeye çalışmak çok zevkli. Ola ki dünya yaşamı , sadece hangi sinir ucu bağlantılarını kullanacağını seçmekten ibaret olsun.

Sicimler çapraşık bir halde evreni sararken , evrenin kabarcık mı, gürz mü ,11 boyutlu mu v.s olup olamdığı konularında cilt cilt kitaplar yazıladursun, şööle bir bak geriye diyorum ne faydası olmuş. Sadece bi kaç kişi kendilerini başkalarının bilmediği şeyleri bildiklerini , bi takım keşifleri yaptıklarını zannedip farklı hissedip tatmin olmuşlar. Oysa ki üç körün fili tarif etmesi gibi bulunan herşey gibi bulunmayanlar da doğru...Olay filin neresini ellediğine bakar.Bacağını elleyen fil ağaç gibidir der , kuyruğunu elleyen fil ip gibidir der hepsi doğrudur vesselam.

Demem o dur ki , düşünce maddeye dönüşmüş ve içinde var olan her bişey maddi olmuştur.
Asıl olan düşüncedir, her bişeyin başı sağlık değil düşüncedir. Düşünce adamı hasta eder, düşünce adamı mutlu eder,düşünce yaratır. Son noktayı düşünce koyar. Bizler düşünce ile yürütülen robotik organizmalarız. Mideni çalıştıran,kalbini attıran, elin kesildiğinde kanı durduran düşüncedir. Sen bunu o çok güvendiğin cilt cilt kitaplar yazdığın aklınla bilmeden yaparsın . Her gün vücudunda , yazıya döksen dudağını uçuklatıcak binlerce kimyasal reaksiyon gerçekleşir, bunu sen yapmazsın daha doğrusu aklın yapmaz..
Aslında daha kendi içimizde neler olduğunu dahi keşfedememiş ahmaklarız da , bi de yıldızla.. ( devamı )

orası burası....

Mon, 17 Aug 2009 17:49:00 +0300

Mecbur olup ,dahil olmadığım durumlara kendimi adapte etmek için harcadığım insan üstü çabanın belki birazını değişim için kullanabilirdim,ama nasıl yapacağımı bilebilseydim.
klavuz beni hala duyuyor mu bilmem ,sanırım o da külleri ateşin üstüne savurmakla meşgul.
başka bir boylamda tarumar ettiği yaşamın bölük pörçük titreşimlerini hali hazırda hissetmenin verdiği şaşkınlık ve salaklık durumunu kabil olduğunca göz ardı etmeye çalışması ona bir fayda sağlamayacaktır. kapılıp gittiği bi takım avanakça moda akımlar sayesinde , sakız ettiği tekrarlardan ibaret sözleriyle daha ne kadar ekmek yitecek bilmem ama burada bir yaşamı kaza ile de olsa tersyüz ettiğini bilecek kadar uzun yaşayacak.
Kader , düğümcük olmuş iki yaşamı maalesef birbirinden ayıracak hassasiyeti göstermeyecek. İskenderin düğümü gibi kalacak olan iki hayat....Bir şey bağlantıya girmişse hep bağlantıda kalır.Yapacak bir şey yok heyhat. Kimi zaman gökyüzünde kimi zaman yeryüzünde çoğusu da yıldızlara baktığında birisini hissettiğini bilecek de , kaderin onu dünya üzerinde , üç noktalı koordinatı ile belirlenen hangi nokta üzerine sıpıtıp attığını bilemeyecek.Hatta bir ara yanından sürtünüp geçtiğini hatta dokunduğunu hatta ve hatta gayet kaba bir ifade ile "Sen de kimsin diye sorduğunu hatırlamayacak."
Ama durmayacak bu olay çünkü maalesef elde olan bir şey değil. Bu duruma neyin sebep verdiği bilinmez. Uyuyan neden uyandırılır ? Lazım mı dır,tesadüf müdür ? Kaza mıdır ihtiyaçtan mıdır ?
Her kişinin kendi çıkmazında koştururken , başka birinin cisimsiz varlığını hissetmesi mola anları olacak.
Sonra yine başlar öne eğilecek ve toz toprak içinde koşturulacak.
İ&c.. ( devamı )

helezon

Fri, 14 Aug 2009 07:00:00 +0300

   Beklentilerin avuntulara dönüştüğü noktada ,insanın deneyimlediği bu boşluk ve kıpırtısızlık hissi, fırtınadan önceki sessizlik gibi ruhumu saran sahte bir sükün.
Bir türlü susuturamadığım ümidin sesi hala geçmişin kimsesiz mezarlarında yankılanmakta.
Umutla başlayan tüm bitirilmemiş yolculuklar sonunda aynı istasyonda sonlanıyor. Hayal kırıklığı.
    Hayatın biteviye monotonluğunu ,yaşamak olarak adlandıran kalabalıkların içinde kaybolmak, benim gibi biri için çok güç. Bunu denedim , yok olmak silinmek ve bir şey hissetmemek istedim gerçekten.
      Biraz ondan biraz bundan ...Sıkışmış....Benim için sanırım en doğru kelime bu.
Arayışlarımın tatsız minik meyvelerini doldurduğum sepetim baş ucumda ve sanırım bu dünyadan alacağım şey de bundan ibaret.
     Başka düşüncelerin izlerini gördüğüm topraklara yapılan yolculukların , dönüş buraya olduktan sonra ne anlamı var. Boşa zaman ve para kaybı. Elimde tek kalan şey hayal etmek.
Gerçek denen çirkin , duygusuz , maddi dünyanın yüzüne ışıltılı , renkli bir maske takmak hepsi bu.
      Her zaman içimdeki küçük sesin dediklerini yaptım, bazen araya başka sesler karışsa da hep o kazandı. İşaretleri peşinden gittim. Kimi zaman bir şarkının, kimi zaman bir yazarın, kimi zaman bir yer yüzü parçasının , bir resmin ve düşüncenin...
     İşaretler yeni işaretlere götürdü beni ve onlar da yenilerine . Sonuçta fark ettimki , ben hiç bir yere gitmeyen sarmal bir merdivendeyim. Merdiven keşfettiğim her basamağından tekrar doğuyor ve o merdiveni ben yaratıyorum ... ( devamı )

kim?

Sun, 09 Aug 2009 20:50:00 +0300

" Neşesiz bir iş , düşük kazanç , sıkışmış olma hissi, beklentisizlik. Tanrı asla böyle bir şeyi planlamaz".,

Ben de planlamış olamam .

O zaman kim, benim mutsuzluğumu isteyen , beni ufalttıkça ufaltıp bir kavanozun içine sıkıştıran kim , eğer bahsedildiği kadar sonsuz bir yaratım gücüm ve potansiyelim varsa bunu kullanmamı engelleyen , her değişim arifesinde eskimişlere sıkı sıkıya bağlanmama seyirci kalıp bir adım dahi atmamı engelleyen kıskanç kim ?

İstediğimi değil mecbur olduğum şeyi yapmamı öğütleyen fısıltı kime ait?
Bu dünyada , eğlenceyi , gezmeyi , yemeyi, içmeyi müsrifliktir deyip gereksiz gören sadece barınmak ve karnımı doyurmak için beni günün bilmem kaç saati çalıştırıp iki ayaklı bir eşek konumuna sokan kim ?

Bütün yeteneklerimi , herkesten kabul gören normal bir hayat (!) ve sözde sorumluluklar uğruna yavaş yavaş isimsiz bir mezara gömerken, kenarda sessiz kalıp "dur" demeyen kim ?

Beni benden iyi tanıdığı halde ,ben henüz şaşkın bir çaylakken benim için en doğru olan yolu ,ıvır zıvır bir sürü tali yolla kapatıp sonrada bunlardan birine bilinçsizce saparken "bir daha düşün" demeyen kim ?

a-) Tanrı

b-) Ben

c-) ailem

d-) hükümet

e-) hepsi

kısaca el birliğl ile mahfettik.....Bir yaşamı , yaşamları....

.. ( devamı )

Kadın Gerçekten Ağlarsa

Wed, 05 Aug 2009 17:46:00 +0300

Aziz Nesin - Bir Kadını Ağlatmak

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya… En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir. Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe! İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra. Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte. Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli… Ve kadın ağlar; hem de çok! Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü. Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Ç&uu.. ( devamı )

Kahramanın yolculuğu

Tue, 04 Aug 2009 18:24:00 +0300

Eğer bilerek gerçekte olduğundan daha küçük olmayı planlıyorsan,

o zaman seni uyarıyorum,

yaşamının geri kalanında mutsuz olacaksın.

Abraham H Maslow (1908-1970) - Psikolog ve Yazar ~

"Kahramanın Yolculuğu" insanlığın varoluşundan beri insanoğlunun katettiği bir yoldur. Bu yolu çeşitli ifadelerle tanımlayabiliriz: inisyasyon süreci, kişisel dönüşüm süreci, olgunlaşma süreci, yaşam geçişleri vb. Bu süreç hangi ifade ile ya da hangi bağlamda tanımlanırsa tanımlansın, aslında.. ( devamı )

Bir ölümlüye gönül veren melek (manzum hikaye)

Sat, 25 Jul 2009 00:35:00 +0300

BİR ÖLÜMLÜYE GÖNÜL VEREN MELEK

Issız ve belirsiz bir yönden,

Sadece meleklerin bulunduğu,

Kara bir taht üzerinde dinlenen,

Gece denen hayaletin olduğu.

En uçtaki karanlık kuzey ülkesinde,

Uzanan yücelerde,zamanın ve uzayın ötesinde,

Dipsiz vadiler ve tekinsiz seller içinde, .. ( devamı )

haklı çıkarmak

Tue, 21 Jul 2009 07:32:00 +0300

çok uzak ,çok yakın
zamanda kayboldum
işaretleri izlemeye hazır,
eğer sadece bir işaret olsaydı .

bana bir neden göster,
beni niye istemiş olasın?
ölü ve deri olarak,
bir yalanı yaşamak için mi
yalandan yaşıyorsun?
sen ihtiyacım olan tek cevaptın
var oluşumu haklı çıkaran.

senin gibi güzel birisi,
daha iyi olabilir miydi?
bu doğru.
senin için pek önemli değildi.
bir olmak için çok çalıştım.
eğer yapamadığım bir şey varsa
sanırım tehdit altındaydım.

şimdi ise doğru olan bu,
gitmeliyim.
kendimi bulmak için,
başka birini daha harap etmeden önce.

TR

.. ( devamı )

Berenis'in saçları

Fri, 17 Jul 2009 00:07:00 +0300
eğer aslolan buysa,
bağlamak gözlerimizi
ardını hala göremiyorsan karanlığın
ve beni gerçekten unuttunsa
ışık ve hayat dediğin ilüzyonla
seyre daldınsa kendinde alemi
bu kadar iz varken
anlayamıyosan
ve mühürledinse kendi mirasını
öldür beni Berenis
onun yoluna adadığın saçlarınla.. ( devamı )

sözün özü

Thu, 16 Jul 2009 13:29:00 +0300
" Aslında hepimiz çamurun içindeyiz ama bazılarımız yıldızlara bakar."

Oscar Wilde.. ( devamı )